Instagram images for tegory%
The Pianist (2002)
داستان فیلم:
این فیلم، داستان واقعی مصائب و فجایعی است که یک پیانیست یهودی و لهستانی به نام اشپیلمن (برودی) در جنگ جهانی دوم از سر گذرانده است.
نقد فیلم:
این‌روزها اتهام تعرض جنسی مثل نقل و نبات نثار بسیاری از بزرگان هالیوود می‌شود و محتوای برخی از این اتهام‌ها گاه آنقدر خنده‌دار است که مخاطب در تعریف مفهوم تعرض جنسی دچار دوگانگی می‌شود اما در روزگاری نه‌چندان دور، حدود سی و اندی سال قبل، وقتی کسی با چنین اتهامی مواجه میشد که واقعا خطاکار بوده باشد و درهر شرایطی ناچار شود فرار را به قرار ترجیح دهد و رومن پولانسکی مثال زنده اینگونه موجودات است که حتی برای دریافت جایزه اسکاری که به حق برای ساخت این فیلم به او اهدا شد هم نخواست وارد خاک آمریکا شود. “پیانیست” وی یک روایت تلخ و شاید محدود، اما واقعی از آن چیزیست که یهودی‌ها در تمام طول جنگ دوم جهانی ازسر گذراندند. لغت “واقعی” به نظرم، بهترین واژه برای توصیف این فیلم است. همه‌چیز به غایت واقعی جلوه داده می‌شود و تلفیق این واقعیت با تم بی‌نهایت تلخ داستان، باعث می‌شود گاه فراموش کنیم که در حال تماشای یک فیلم سینمایی هستیم. فیلم‌نامه با وجود تمام نقاط قوتش، اندکی از نظر روایت ساب‌تاپیک‌ها و ریتم دچار مشکل است و انسجام لازم برای یک فیلم ۱۵۰ دقیقه‌ای را ندارد اما بازی زیبای آدرین برودی در کنار هنر ناب پولانسکی، اجازه رهاکردن فیلم را به مخاطب نمی‌دهد. ای کاش می‌شد همه دنیا رومن پولانسکی را فقط و فقط به عنوان سازنده این فیلم و آثاری تاریخی چون کودک رزماری یا محله چینی‌ها بشناسند، اما افسوس که حداقل از نظر FBI ، چنین چیزی محال است.
ادامه در کامنت‌ها…
.
زندگی سینمایی

زندگی سینمایی